De tijd vliegt

De tijd vliegt, het is alweer woensdag. Nog niet te veel verder denken. Vanochtend waren er meer dan 20 kinderen bij het ontbijt: kleuters, kinderen die ’s middags naar school gaan en ’s ochtends huiswerk komen maken en speciaal voor deze week hebben we weer een groep met kinderen die niet naar school gaan.

Bij binnenkomst konden ze nog even kleuren, een puzzel maken of een spelletje spelen voordat we gingen eten. Vandaag hadden we als extraatje een gekookt ei, daar hebben ze heerlijk van gesmuld. Nadat we het eten op hadden was het tijd voor een Bijbelles. Vandaag hebben we verder nagedacht over het verhaal van de 12-jarige Jezus in de tempel en wat wij daar van kunnen leren, hele praktische zaken. Alleen al het luisteren naar elkaar en het elkaar uit laten praten. Daarna gingen we naar onze eigen ruimte waar we nog samen hebben gezongen onder begeleiding van één van de kinderen op de trom. We gingen het lied herhalen wat we vorig jaar op kamp hebben gezongen, prachtig.

Toen was het tijd voor een blokje met rekenen, van alle tafels door elkaar, tot het optellen tot 10 en lezen, van een soort tijdschrift over het leven van Jezus tot een boekje met woorden (tata, cere, cana) en korte zingen (tata are car).

Na de pauze mochten ze kiezen, spelletjes spelen of een kleurplaat kleuren. Toen ik het woord spel in de mond nam, was het gelijk ‘stoelendans!!!’. Dus alle tafels aan de kant, trom weer tevoorschijn gehaald, stoelen klaarzetten en we konden beginnen. Ik vind het echt zo bijzonder hoe ze daar, hoe oud ze ook zijn, van kunnen genieten, ook al is het soms wel een beetje een zooitje en een herrie. Maar ze organiseren het prima zelf, soms ben ik even scheidsrechter, maar de meeste momenten kan ik meedoen, even kletsen of gewoon kijken. Nadat we alle tafels weer netjes op de plek hadden gezet en de Heer gedankt hadden voor deze fijne ochtend gingen ze weer naar huis. Morgen gaan we bingo spelen, daar kijken ze echt naar uit. De hele week vragen ze al ‘Wanneer gaan we Bingo doen?’

Nadat om 12:00 uur en om 14:00 uur nog twee groepen kwamen voor het maken van huiswerk, kwam om 15:00 uur een aantal moeders. Ana, Nicoleta en Madalina hebben met hun gepraat over de kinderen, over school, het maken van huiswerk, en hoe belangrijk een moeder is in het leven van een kind. Kinderen hebben niet alleen behoefte aan eten, drinken en iemand die ze naar bed brengt. Ze hebben vooral behoefte aan liefde en aandacht, aan iemand die er voor hen is als ze thuis zijn en bij wie ze hun verhaal kwijt kunnen. Aan iemand die ze stimuleert om naar school te gaan, om huiswerk te maken en verder te leren, misschien wel naar het Lyceum of de universiteit. Een kind kan niet zonder zijn moeder en als een moeder zich niet goed voelt, dan voelt iedereen zich thuis niet goed.

Voor ons misschien heel gewoon, maar hier niet. Een moeder die vertrekt naar het buitenland omdat er daar wel werk is, niet bekend wanneer ze terugkomt. Een aanstaande moeder van nog 14. Een kind nog van 16 die haar baby’tje achter laat bij haar moeder en met een andere man trouwt. Moeders die vooral zelf nooit kind zijn geweest. Al vroeg de zorg hadden voor jongere broertjes of zusjes, het huis schoonmaken, eten koken en niet naar school mochten.

Aan het eind gingen we nog samen op de foto en kregen ze allemaal een tas met shampoo, zeep, chocolade en etenswaren. Zo blij als een klein kind waren ze. Verdrietig, maar aan de andere kant ook dankbaar dat er hier in het centrum mensen zijn die zich om de moeders en hun kinderen bekommeren, dat we ze dankzij steun uit Nederland nog iets mee konden geven en boven alles dat er een Hemelse Vader is die voor hen en voor ons allen zorgt.

Sandra Pasman