Verslagje Zomerkamp Mircea Voda

Het is dinsdagochtend kwart voor 6 als mijn wekker gaat voor weer een nieuwe dag. De wekker gaat, maar ik ben al op de badkamer, onbewust toch bang om te laat te komen. Na stille tijd, even wat drinken en nog een laatste keer de Bijbellesdoornemen over de ‘Muren van Jericho’ stap ik in de auto en ben ik precies om kwart voor 7 bij twee van de kinderen die ook hier in Medgidia wonen. Vandaag zijn ze al helemaal klaar als ik kom, ook al voor de wekker wakker geworden, bang om deze dag te missen. Een kwartiertje later zijn we in Tortoman om twee vrijwilligers op te halen en samen rijden we naar Mircea Voda voor de tweede dag van de VakantieBijbelWeek.

Om half 8 zijn we bij de kerk en snel rijden Nicoleta en ik met de auto naar het dorpswinkeltje om het bestelde brood op te halen. Bijzonder vind ik het altijd weer dat we daar gewoon binnen kunnen zonder masker, officieel is dit nog verplicht, maar in de dorpen doet niemand het niet meer. Als we vragen om de kassabon, kunnen we die later op de dag ophalen, de kassa is nog niet open.

Nadat we samen hebben gebeden, worden de taken verdeeld en gaat iedereen aan de slag. We oefenen nog even het dansje, zetten de tafels klaar voor het ontbijt buiten en in de geïmproviseerde keuken beginnen ze met het koken van de eieren en het smeren van de broodjes. Om half 9 komen de eerste kinderen en als we de doos met duplo op tafel neerzetten weten de kinderen niet hoe snel ze op de stoel moeten zitten om iets te bouwen.

Om 9 uur beginnen we met gebed en krijgt iedereen een goed gevuld bord met twee plakken brood met worst, een vruchtencroissant, komkommer en tomaat en een gekookt eitje. Uiteraard moet je met het warme weer hier, +30 graden,goed drinken en iedereen is dan ook erg blij met ranja of water, er moet ook vandaag weer flink bijgevuld worden.

Na het eten beginnen we met een spel in de kring en daarna is het tijd voor het dansje en zingen we nog een aantal liederen waaronder ‘De grote muren van Jericho’. “Helaas” kon ik het dansje niet mee doen, omdat ik de ontbijttafels naar binnen moest brengen voor het knutselen. Maar tijdens het lied over de grote muren van Jericho mocht ik dat goed maken door de kinderen de bewegingen aan te leren die we bij het lied bedacht hadden. 😊

Als we uitgezongen zijn worden de kinderen in twee groepen verdeeld: Tot en met 10 jaar en vanaf 11 jaar. De eerste groep gaat knutselen en de tweede groep blijft buiten voor een spel. Van het spel krijg ik niet zoveel mee, wel dat het een grote puzzel is, en dat de kinderen erg fanatiek zijn. Regelmatig komt er iemand binnen om te kijken op de ‘Landkaart’.

Intussen zijn de jongste kinderen druk bezig met hun pot van waarde. De glazen pot wordt eerst versierd met touw en daarna mogen er allemaal bloemetjes, dieren, veertjes of oogjes op geplakt worden. Elk kind heeft waarde in de ogen van de Heer en in deze pot kunnen de kinderen voor hen waardevolle spullen bewaren. De allerkleinsten kleuren een kleurplaat, met daarop uiteraard de muren van Jericho en spelen daarna met de legoblokken.

Voordat we wisselen van activiteit krijgt iedereen nog een heerlijk stuk watermeloen en vervolgens gaat de jongste groep naar buiten en maken we de pot met de oudste kinderen. Het was echt prachtig om te zien hoe de kinderen hun hele ziel en zaligheid in de pot legden en hoe ook de oudste groep ook echt kon benoemen wat waarde heeft: Familie, vrienden, geloof. De tijd wordt wel erg overschreden en voordat we het weten is het al 1 uur. We hebben nog geen Bijbelverhaal verteld, het Bijbelvers niet geoefend en ook niet het spel gedaan waarbij de kinderen vragen over het verhaal moeten beantwoorden. Snel overleggen we dat we de les van vandaag morgen doen en de les van vrijdag tijdens de zondagsschool. We hebben op dit moment helaas niet de mensen en eenkeuken om ook een warme maaltijd te serveren. Nadat twee kinderen gedankt hebben voor deze mooie dag van vandaag vertrekt iedereen naar huis.

Direct komt één van de jongens naar mij toe. Af en toe komt hij naar de Zondagsschool en zondag kwam ik hem weer tegen toen ik naar de kerk ging. Ik vertelde hem van het kamp en gelijk was het, dan kom ik morgen ook. De volgende dag 1 minuut voor 9 kwam hij aangerend met zijn zusje. “Kijk, hier ben ik” riep hij blij. Ik vertelde hem dat we donderdag naar het bos willen met iedereen, maar dat ik daarvoor toestemming moet hebben van zijn moeder. We spraken af dat ik dinsdag met hem mee naar huis zou gaan om met zijn moeder te praten. Dus stappen we nu samen in de auto en twee andere kinderen hebben ook wel zin in een ritje, dus die gaan ook mee. Ik parkeer de auto aan de kant van de weg, waar het nog asfalt is en samen lopen we het laatste stukje naar zijn huis toe. Zijn moeder is water halen, vertelt zijn oma. Zijn zusjes die er vandaag niet was, komt direct naar me toe. “Mag ik mee naar de kerk?’ Ik vertel dat het programma is afgelopen, maar dat ze morgen weer welkom is. Toch is het 5 minuten later weer: ‘Mag ik mee naar de kerk?’ Als iets laterzijn moeder thuis komt is ze akkoord dat zowel hij als zijn zusje met ons mee gaan donderdag. Weer twee blije gezichtjes erbij.

Als ik terugkom nemen we de dag van vandaag door en bespreken we de dingen voor morgen. Er zijn nog twee kinderen die we moeten bezoeken en het bonnetje moet nog gehaald worden bij de winkel, er moet nog een auto geregeld worden voor donderdag en voordat je het weet is het alweer half 4 als we uiteindelijk in de auto stappen richting Medgidia. De twee vrijwilligers blijven in Mircea Voda slapen, dus morgen iets langer slapen. We rijden nog even langs de benzinepomp in de stad, en hier word ik er weer op gewezen dat ik binnen bij het betalen toch echt een masker op moet. Nadat ik de twee kinderen thuis heb afgezet en wat boodschappen heb gedaan, zit ik al om kwart voor 6 aan het avondeten. Dit was gisteren wel iets later. Vanavond nog even met mijn ouders gebeld, met Nicoleta nog wat dingetjes doorgenomen, de “financiële administratie bijgewerkt” en nu is het tijd voor een kopje thee en daarna slapen. Morgen gaat de wekker weer op tijd, of zal ik toch weer voor de wekker wakker zijn?